DATATORIUM
@datatorium ↗
← ARŞİVE DÖN

Futbolda Harcama ve
Verimlilik Sınırı

Futbolda ücret bütçesi ile saha içi üretim (xG farkı ve puan) arasındaki ilişki doğrusal değil, azalan marjinal getirili bir eğridir. Asıl analitik hikaye, eğrinin üzerinde kalan 'aşırı verimli' kulüpler ile altında kalan 'sermaye israfı' arasındaki farkta gizlidir.

01 / SERMAYE YASASI

Bütçe Tabanı Belirler, Ancak Tavanı Garanti Etmez

Avrupa liglerinde maaş bütçesi varyansı, sezon sonu puan sıralamasının yaklaşık %68'ini açıklar. Ancak bütçe ikiye katlandığında kazanılan ek puan miktarı her basamakta azalır.

Model: xPts = α + β·ln(Bütçe) + ε
02 / VERİMLİLİK SINIRI (FRONTIER)

Bütçesinin Çok Üzerinde Üreten 'Akıllı' Modeller

Brighton, Atalanta, Leverkusen ve Bologna gibi veri odaklı oyuncu izleme (scouting) kullanan kulüpler, kendilerinden 3 kat fazla harcayan devlerle aynı xG farkını üretmeyi başarıyor.

Bütçe Başına En Yüksek Üretim: Atalanta · Brighton · Leverkusen
03 / ELİT TAVANI

Zirvede Her Ekstra 0,10 xG İçin 100 Milyon € Gerekiyor

Man City, Real Madrid ve Bayern gibi devler 2,20+ maç başı puan bandında yer alsa da, bu platoda kalmanın marjinal maliyeti orta sıra kulüplerine kıyasla 4 kat daha yüksektir.

Elit Küme: Man City · Real Madrid · Arsenal · Inter
04 / VERİMSİZLİK TUZAĞI

Yüksek Maaş Bütçesi, Düşük Saha İçi Uyum

Eğrinin alt bölgesinde kalan kulüpler, yüksek bonservis ve maaş yüküne rağmen taktiksel uyumsuzluk ve yaşlı kadro mühendisliği nedeniyle beklenen puan eğrisinin belirgin şekilde altında kalıyor.

Kaynak: UEFA Benchmarking & Opta xG Serileri

Analizde kulüplerin yıllık maaş/kadro bütçeleri (milyon €) yatay eksende, sezonluk maç başı beklenen puan (xPts/90) dikey eksende ve 90 dakika başı net beklenen gol farkı (NPxGD) baloncuk yarıçapı olarak modellenmiştir.